ΚΕΙΜΕΝΑ 2008-2009

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΘΑ ΠΕΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ…

2008-12-17T03:19:00.000-08:00

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες ενός ανεπανάληπτου για πολλά χρόνια λαϊκού κινήματος. Το λαϊκό αυτό ξέσπασμα οργής και αγανάκτησης έχει σαν μπροστάρηδες τα πιο περιθωριοποιημένα πολιτικά και κοινωνικά στρώματα (μαθητές ‘δίχως αύριο’ ,μετανάστες πρώτης και δεύτερης γενιάς που τους σκοτώνουν στην κυριολεξία όταν περιμένουν για την πράσινη κάρτα τους, συνολικά η εργαζομένη νεολαία και φοιτητές…). Στη σχολή μας λοιπόν η όποια αποτελεί μια σχολή η οποία αποτελούσε ανέκαθεν πολιτική πρωτοπορία και συμμετείχε πλήρως στο φοιτητικό κίνημα, διεξήχθη σήμερα 16/12 η γενική συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου. Και ενώ μέχρι αυτήν τη συνέλευση, υλοποιώντας μια λογική ενιαιομετωπικής δράσης συμμετείχαμε σε κοινά πλαίσια με την ΑΡ.ΕΝ., σε αυτή τη συνέλευση η ΑΡ.ΕΝ. επέλεξε να διαχωριστεί πολιτικά… Το ζήτημα μπήκε ως εξής: στο τελευταίο μισάωρο της γενικής συνέλευσης και χωρίς να έχει αναφερθεί ή ζυμωθεί μέσα σε ολόκληρη τη διαδικασία η ΑΡ.ΕΝ επέλεξε να σπάσει το κοινό πλαίσιο διαχωρίζοντας τη θέση της πολιτικά στη βάση της διαφωνίας σχετικά με τον τόπο της διεξαγωγής του συντονιστικού και την επιλογή κέντρου αγώνα.

Αυτή η στάση της ΑΡ.ΕΝ. μέσα στη σχολή, μπορεί πολύ εύκολα να αναλυθεί στην ίδια τη στάση του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. σε όλο το κίνημα και την προσπάθεια καπήλευσης του. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε συνάντηση του προέδρου του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ με τους συνδικαλιστές της αστυνομίας (ΠΟΑΣΥ) ο ίδιος ζήτησε συγγνώμη από τους μπάτσους για κάποια συνθήματα που έχουν υιοθετηθεί από το ίδιο το κίνημα. Δεν είναι τυχαίο που στην όξυνση του φοιτητικού κινήματος το 2006-2007 προσπάθησε να λανσάρει τον αντι-νόμο πλαίσιο (πολιτική πρόταση του Συνασπισμού για την τριτοβάθμια εκπαίδευση) σαν κεντρικό πολιτικό αίτημα ολόκληρου του φοιτητικού κινήματος. Δεν είναι τυχαίο επίσης που στην παρούσα φάση του κινήματος, το οποίο έχει οξυμένα αντικατασταλτικά χαρακτηριστικά και επιλέγει συγκρουσιακές πρακτικές ο Συνασπισμός να καταδικάζει τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται και ζητά άμεσα εκλογές, με στόχο την εκλογική του ενδυνάμωση. Επιπλέον το γεγονός ότι συναινεί μαζί με τη Γ.Σ.Ε.Ε. να μη γίνει πανεργατική πορεία 10/12 αποδεικνύει έμπρακτα ότι έχει ενσωματώσει πλήρως την κρατική καταστολή.

Όσον αφορά το ζήτημα σχετικά με το κέντρο αγώνα και τη διαφωνία αν αυτό θα είναι στη Νομική ή στο Κάτω Πολυτεχνείο πιστεύουμε ότι ο χώρος του Κάτω Πολυτεχνείου αποτέλεσε και θα πρέπει να αποτελεί με καθαρά πολιτικούς όρους χώρο πολιτικών διεργασιών και πολιτικών διαδικασιών. Ο χώρος του κάτω πολυτεχνείου σε κάθε νεολαιίστικη έκρηξη αποτελεί τον χώρο συσπείρωσης και τα σχολεία που ανεξάρτητα προστρέχουν εκεί το αναδεικνύουν αυτό, αλλά το θέμα είναι ότι ανεξάρτητα από το τι θεωρεί ο καθένας ότι πρέπει να είναι το κέντρο αγώνα, οι ίδιοι οι φοιτητές πρέπει να περιφρουρήσουν το άσυλο και ο μόνος που μπορεί να το κάνει αυτό είναι με το οι ίδιοι φοιτητές να πάνε και να το περιφρουρήσουν με μαζική παρουσία τους και πολιτικές διαδικασίες, ζωντανεύοντας το χώρο του πολυτεχνείου. Σε τελική ανάλυση το κέντρο αγώνα θα το καθορίσει το ίδιο το κίνημα και όχι ένας πολιτικός διαχωρισμός στα πλαίσια μιας γενικής συνέλευσης ο οποίος ξεπερνώντας το ερώτημα αν ο σύλλογος θα κινητοποιηθεί ή όχι γίνεται καθαρά για μικροπολιτικούς σκοπούς.

Από όλα τα παραπάνω είναι προφανής η πολιτική επιλογή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο αλλά και μέσα στους κοινωνικούς χώρους να αντλήσει οργανωτική δυναμική στη βάση μιας πολιτικής διαφωνίας το αποτέλεσμα της οποίας εν τέλει θα κριθεί στους δρόμους. Είναι ολοφάνερο ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν προσβλέπει στην συγκρότηση ενός μαζικού παλλαϊκού κινήματος με νικηφόρα προοπτική αλλά σε μικροκομματικά οφέλη με στόχο την εξαργύρωση τους σε εκλογικό επίπεδο.

Από την μεριά μας θεωρούμε ότι ο μόνος δρόμος για να μπορέσει αυτό το κίνημα να αποβεί νικηφόρο και να αποτελέσει απειλή για το κυβερνητικό κέντρο είναι μέσω της συμμετοχής σε αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες (συνελεύσεις, συντονιστικά κτλ) οι οποίες θα εμπλέξουν τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα στις διαδικασίες του κινήματος και στις συγκρουσιακές πρακτικές του, αποκομμένο από κομματικές λογικές διαχείρισης κ περιχαράκωσης που ιστορικά έχουν οδηγήσει στην ενσωμάτωση και στην ήττα των κινημάτων.

ΠΛΑΙΣΙΟ - ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ Γ.Σ. 2/12/08

2008-12-02T15:54:00.000-08:00

Η περίοδος που διανύουμε χαρακτηρίζεται σε διεθνές επίπεδο από την μεγάλη οικονομική κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι μαζικές πτωχεύσεις μεγάλων τραπεζικών ομίλων και οι αθρόες κατασχέσεις σπιτιών φανερώνουν ξεκάθαρα τα όρια του νεοφιλελευθερισμού. Αν σε αυτό προστεθεί και το γεγονός ότι ως η καλύτερη διέξοδος από αυτή την κρίση αναδυκνείεται η εγγύηση από τη μεριά του κράτους της λειτουργίας του χρηματωπιστωτικού συσήματος μέσα από την αγορά των χρεών (τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην ΕΕ) των εταιρειών, μάλλον οι εργαζόμενοι έρχονται να επωμιστούν το βάρος της κρίσης για μία ακόμη φορά. Όταν λοιπόν η νεοφιλελεύθερη πολιτική δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στις ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας, η απάντηση από τη μεριά μας δεν μπορεί να είναι άλλη από τα κοινωνικά κινήματα και τις διεκδικήσεις που θα στοχεύουν στην πλήρη ανατροπή των αντιλαϊκών τους σχεδιασμών.

Στην Ελλάδα παρατηρούμε την κυβέρνηση να εμφανίζει μια αδυναμία συσπείρωσης ενός δυναμικού γύρω από της πολιτικές της επιλογές τόσο λόγω των κινητοποιήσεων όλου του προηγούμενου διαστήματος (φοιτητικό κίνημα, κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, οικολογικό κτλ.) οι οποίες δημιουργούν τριγμούς στο κυβερνητικό κέντρο, αλλά και λόγω της αδυναμίας πια να σκεπάζει και να διαχειρίζεται σκάνδαλα όπως αυτά του βατοπεδίου.Παρόλα αυτά επιλέγει να οξύνει την επίθεση της στα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα αγνοώντας τις μαζικές αντιδράσεις και την κοινωνική απαξίωση που συναντά σ' αυτήν την επιλογή της. Κινούμενη στο ήδη στρωμένο έδαφος της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και στην κατ 'ουσία σύμπραξη του και σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Ε.Ε., προχωρεί σε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων οι οποίες εκτός του ότι επιτελούν βασικές κοινωνικές λειτουργίες είναι και ιδιαίτερα κερδοφόρες. Μετά τις επεισοδιακές ιδιωτικοποιήσεις του ΟΤΕ και των λιμανιών σειρά παίρνουν η Ολυμπιακή, η ΔΕΗ και τώρα ο ΟΣΕ φανερώνοντας πως η κυβέρνηση με αλαζονεία μονάρχη αγνοεί επιδεικτικά τους μαζικούς αγώνες των εργαζομένων και παραχωρεί ιδιαίτερα ευρείς και παραγωγικούς κλάδους σε ιδιώτες. Στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση κινείται και στο ασφαλιστικό. Σε μια προσπάθεια πίεσης για την λειτουργία των νέων ασφαλιστικών ταμέιων και υλοποίησης του ψηφισμένου νομου για το ασφαλιστικό, η κυβέρνηση επιλέγει να ψήφισει νέα φορολογικά μέτρα που κατά κύριο λόγο απευθύνονται σε ήδη οικονομικά πιεσμένα στρώματα. Παρ' όλα αυτά ακόμα και στο τελευταίο στάδιο της εφαρμογής του, δηλαδή της σύσταση των ενιαίων ταμείων, ο νόμος αυτός συναντά τις αντιστάσεις των εργαζομένων οι οποίοι ξεπερνώντας το συμβιβασμό της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στέλνουν πραγματικά μηνύματα αγώνα και ανατροπής του με πολλόυς κλάδους να μην στέλουν εκπροσώπους στις διοικήσεις των ταμείων.

Στο εσωτερικό των πανεπιστημίων βλέπουμε ότι η κυβέρνηση μετά την ήτα της στο ζήτημα της αναθεώρησης του ΑΡ.16 αλλά και της αδυναμίας της να προχωρήσει στην ομαλή εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο (π.χ. με τις προεδρικές εκλογές) ακριβώς λόγο των αναχωμάτων που έθετε και θέτει το φοιτητικό κίνημα (ακόμα και όταν επιστρατεύτηκαν μπράβοι για να εξασφαλίσουν την ομαλή εφαρμογή των προεδρικών εκλογών σύμφωνα με το νέο νόμο οι φοιτητές ήταν μαζικά εκεί υπερασπιζόμενοι το πάγιο αίτημα του δύο χρόνων κινήματος για την απόσυρση του και έβαλαν τα θεμέλια της ανατροπής του) προχωράει στην υλοποίηση ενός άλλου μέτρου που ο νέος νόμος πλαίσιο προβλέπει αυτό της λίστας συγγραμμάτων, αλλά και στην αναγνώριση των Κ.Ε.Σ. ωστε να επιταχύνει με ένα κεντρικό τρόπο την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση συνολικά. Ειδικά ως προς την αναγνώριση των Κ.Ε.Σ. αναδυκνύεται συνεχώς από τη μεριά της κυβέρνησης ότι το εν λόγω μέτρο είναι μέτρο της ευρωπαϊκής κοινότητας και δεν μπορει να γίνει τίποτα άλλο από τη μεριά του κράτους παρά τη de facto αναγνώριση τους, ειδικά μετά την εκδίκαση της υπόθεσης στο ανώτατο ευρωπαϊκό δικαστήριο καθώς το κράτος καλείται να πληρώνει πρόστιμο για όσο καιρό δεν αναγνωρίζει τα Κ.Ε.Σ. Είναι αστείο το πως η κυβέρνηση επιλέγει να βάζει τους εργαζομένους να πληρώνουν την οποιαδήποτε ρύθμιση δεν είναι επικερδής (όπως π.χ. αυτές για τους Χ.Υ.Τ.Α. και το οικολογικό ζήτημα) αλλά να πιέζει η ίδια με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί για την υλοποίηση μέτρων που εξυπηρετούν την ίδια στις προσπάθειες της να προχωρήσει την αναδιάρθρωση σε όλους τους τομείς και έχουν ως αποτέλεσμα την κερδοφορία της εργοδοσίας. Εν τέλει το φοιτητικό κίνημα δεν υπακούει σε οδηγίες που στρέφονται ενάντια στα δικαιώματά μας, είτε αυτές προέρχονται από την κυβέρνηση, είτε από την ΕΕ.

Παράλληλα ως μόνος τρόπος απάντησης στις οποιεσδήποτε κινητοποιήσεις από τη μεριά του κράτους εμφανίζεται να είναι η καταστολή τους. Γι αυτό το κράτος εδώ και χρόνια προσπαθεί να θωρακίσει το ίδιο και τους μηχανισμούς του σε κάθε επίπεδο – νομικό, θεσμικό, κατασταλτικό. Χαρακτηριστικές - και σε διεθνές επίπεδο - είναι μια σειρά από συνθήκες οι οποίες έθεσαν και θέτουν υπό αμφισβήτηση κατοχυρωμένες λαϊκές ελευθερίες (τρομονόμος, συνθήκη Σέγκεν κ.α.) στο όνομα της «ασφάλειας». Συγκεκριμένα στην Ελλάδα επιχειρείται μια προσπάθεια οριοθέτησης ιστορικών κεκτημένων παραδείγματα της οποίας είναι η υπονόμευση του πανεπιστημιακού ασύλου και ο περιορισμός σε μια λωρίδα μη μαζικών πορειών. Ενώ δεν είναι λίγες οι φορές όπου ο κρατικός μηχανισμός έχει προβεί σε απροκάλυπτες παραβιάσεις δημοκρατικών δικαιωμάτων που αποσκοπούν στην περαιτέρω τρομοκράτηση μεμονωμένων πολιτών ή πολιτικών ομάδων. Άλλωστε είναι ακόμα πολύ νωπά στην μνήμη η νεκρή γυναίκα στη Λευκίμμη και ο νεκρός πακιστανός μετανάστης στο κέντρο τις Αθήνας από τις επεμβάσεις των ΜΑΤ και η ατιμωρισία όλων των εμπλεκόμενων και στα δύο αυτά περιστατικά αλλά και στην περίπτωση του κύπριου φοιτητή που ξυλοκοπήθηκε από ασφαλίτες στη Θεσ/νίκη. Επίσης η απεργία πείνας στις φυλακές, έρχεται να επιβεβαιώσει μία κατάσταση καταπάτησης δημοκρατικών δικαιωμάτων, αλλά και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης στις φυλακές. Στα ίδια πλαίσια κινείται και η ενεργοποίηση παρακρατικών μηχανισμών που υλοποίησηαν την εμπρηστική επίθεση στο στέκι του φοιτητικού συλλόγου ηλεκτρολόγων με στόχο την ενσωμάτωση της καταστολής από τη μεριά του φοιτητικού κινήματος. Οφείλουμε σαν σύλλογος να καταδικάσουμε αυτή την επίθεση και να κινηθούμε σε μια λογική απονομιμοποίησης της καταστολής - κρατικής και παρακρατικής - μη ενσωμάτωσης της καταστολής και αντίταξης απέναντι σε αυτούς τους μηχανισμούς των συλλογικών μας αγώνων.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (Κ.Ε.Σ.)

Η μερική ισοτίμηση των ΚΕΣ ως προς τα επαγγελματικά δικαιώματα των πανεπιστημιακών σχολών έρχεται με ένα τρόπο να δημιουργήσει μια πολύ προβληματική κατάσταση στο χώρο της εργασίας καθώς δημιουργεί ένα στρώμα εργαζομένων πολύ πιο άμεσα εκμεταλεύσιμων οι οποίοι θα λειτουργούν ανταγωνιστικά ως προς τους υπόλοιπους και θα συμβάλλουν στην πολυδιάσπαση του εργασιακού δυναμικού υπονομεύοντας τη δυνατότητα συλλογικής κατοχύρωσης και παράλληλα θα εργάζονται με χειρότερους όρους. Παράλληλα η αναγνώριση των ΚΕΣ έρχεται επίσης να δημιουργήσει τετελεσμενα ως προς το ζήτημα της αναθεώρησης του ΑΡ.16, κάτι που σημαίνει την de facto αναθεώρηση του ΑΡ.16 και τη αποκατοχύρωση όλων των μελλοντικών εργαζομένων. Επίσης τα κολέγια αποτελούν πρότυπα ιδρύματα εφαρμογής του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και αυτό γιατί ενσωματώνουν στη λειτουργία τους όλες τις πτυχές του νέου νόμου-πλαίσιο (εντατικούς ρυθμούς σπουδών, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις, αλυσίδες μαθημάτων , ανώτατη διάρκεια φοίτησης, ανυπαρξία ασύλου και φοιτητικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών). Έτσι η αναγνώρισή τους θέτει τους βασικούς άξονες στους οποίους καλούνται να προσαρμοστούν και τα δημόσια ιδρύματα και πιέζει ακριβώς στην κατεύθυνση υλοποίησης της αναδιάρθρωσης συνολικά και στο δημόσιο παν/μιο. Τέλος λειτουργώντας συμπληρωματικά με τη θέσπιση της βάσης του 10 και τον αποκλεισμό ενός μεγάλου δυναμικού της νεολαίας από το δημόσιο πανεπιστήμιο τα ΚΕΣ (με τα δίδακτρα και τα πληρωμένα συγγράμματα χωρίς καμία φοιτητική παροχή) εισάγουν και νομιμοποιούν τις επί πληρωμή σπουδές καταργώντας το δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

Νέος Νόμος Πλαίσιο

Ο νέος Ν.Πλαίσιο έρχεται να εισάγει ανώτατο όριο φοίτησης, το οποίο όποιος το ξεπερνά θα διαγράφεται. Αυτό άσχετα από τον τύπο από τον οποίο θα προκύπτει (ν+2, 2ν κτλ) είναι προφανές ότι έρχεται να αποτελέσει το σκληρότερο πειθαρχικό μέτρο του φοιτητικού σώματος και στοχεύει ξεκάθαρα στη διάλυση των συλλογικών πρακτικών. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω του άμεσου εκβιασμού που λέει ότι απώλεια 2 βδομάδων από την εκπαιδευτική διαδικασία σημαίνει και απώλεια εξαμήνου. Άρα όταν κάποιος σύλλογος κινητοποιείται, τότε θα διαγραφούν και οι «κακοί αιώνιοι φοιτητές» από τη σχολή.
Σε συνδυασμό με το πρώτο έρχεται και η κατάργηση του ασύλου. Αυτό αποτελεί μία άλλη τομή του νέου νόμου καθώς επιτίθεται στο άσυλο και ιδεολογικά και πρακτικά. Οι φοιτητές ανέκαθεν χρησιμοποιούσανε αυτό το κεκτημένο για να προφυλάσσουν τις συλλογικές πρακτικές τους, δλδ. να κάνουν συνελεύσεις χωρίς να υπάρχουν ασφαλίτες μέσα στο αμφιθέατρο, να κάνουν καταλήψεις χωρίς το φόβο της άμεσης καταστολής κτλ. Με το νέο νόμο όμως το άσυλο θα διαφυλάτει την ακαδημαϊκή και ερευνητική διαδικασία του πανεπιστημίου και μόνο και δηλώνει ρητά ότι κάθε διακοπή μιας εκ των αυτών θα σημαίνει αυτόματα και την άρση του ασύλου για την επαναφορά των διαδικασιών αυτών.
Παράλληλα προωθείται και η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων – μέσω της σύστασης του θεσμού της λίστας συγγραμμάτων. Αυτό στοχεύει στην αλλαγή του χαρακτήρα και στην διάλυση του δημόσιου και δωρεάν παν/μίου, μετακυλίοντας μεγαλο μέρος του κόστους της εκπαίδευσης στους φοιτητές και εγχαράσσσοντάς τους έτσι αντιδραστικά χαρακτηριστικά.
Τέλος ο νέος Ν.Πλαίσιο έρχεται να εισάγει ιδιωτικονομικά κριτήρια. Έτσι μέσω της κατάρτισης ενός τετραετούς οικονομικού προγράμματος και την εισαγωγή ενός θεσμού manager που θα διαχειρίζεται τα «οικονομικά» του παν/μίου όχι μόνο θα οδηγηθούμε στη μείωση ή στην κατάργηση των όποιων κοινωνικών παροχών (σίτιση, στέγαση κτλ) αλλά θα σημάνει και ένα ακομη μέσο πίεσης και παρεμβατικότητας στο εσωτερικό του πανεπιστημίου. Έτσι σαν μοχλός πίεσης το ζήτημα της χρηματοδότησης του παν/μίου θα έρχεται να διαλύει τις οποιεσδήποτε αντιδράσεις (κυρίως από την μεριά των καθηγητών) .

Λίστα συγγραμμάτων - Προεδρικό Διάταγμα για τα συγγράμματα

Με τη λίστα συγγραμμάτων ο κάθε καθηγητής δεν δηλώνει το σύνολο των βιβλίων που χρειάζεται ο φοιτητής για να ανταπεξέλθει στο μάθημα αλλά ένα εύρος επιλογών από τα οποία καλούμαστε να επιλέξουμε το μοναδικό σύγγραμμα που θα μας παρέχεται δωρεάν. Το συγκεκριμένο μέτρο αν και από την πλευρά των καθηγητών πολλές φορές παρουσιάζεται ως μη αρνητικό μιας και δίνει στο φοιτητή το δικαίωμα της επιλογής, για τους φοιτητές πολύ ρητά σημαίνει τη χειροτέρευση των όρων φοίτησης και την εντατικοποίηση των σπουδών μας.

Με την εισαγωγή της λίστας συγγραμμάτων αφαιρείται από το ίδρυμα η υποχρέωση του να παρέχει στους φοιτητές όλα τα βιβλία και τις σημειώσεις που χρειάζονται σε κάθε μάθημα δωρεάν. Έτσι από το υπουργείο δε χορηγούνται πια ούτε τα κονδύλια για την τύπωση των σημειώσεων των καθηγητών, σημειώσεων δηλαδή που αποτελούν βασικό κομμάτι της διδασκόμενης ύλης. Με αυτόν τον τρόπο, στο βαθμό που κάποιο σύγγραμμα δεν καλύπτει επαρκώς τη διδασκόμενη ύλη θα αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε τα βιβλία που χρειαζόμαστε, ή να κάνουμε τη βιβλιοθήκη δεύτερο σπίτι μας , όπως χαρακτηριστικά έχει αναφερθεί από καθηγητές. Παράλληλα η έννοια του πολλαπλού συγγράμματος στην ουσία σημαίνει την αποσύνδεση της διδασκόμενης και εξεταζόμενης ύλης από το ένα σύγγραμμα. και της διεύρυνσης της πέρα από αυτό πράγμα που οδηγέι στην χάωση της ύλης και στην σκλήρυνση της εξεταστικής διαδικασίας. Τέλος το πρόσφατα ψηφισμένο ΠΔ για τα συγγράμματα ορίζει ότι στους φοιτητές χορηγούνται συγγράμματα ακριβώς ισάριθμα με το πλήθος μαθημάτων που απαιτούνται για πτυχίο (στη σχολή μας 59). Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που κάποιος φοιτητής αλλάξει μάθημα επιλογής, μάθημα ροής ή γίνει κάποια κυκλική εναλλαγή διδάσκοντα με διαφορετικό σύγγραμμα, ο νόμος λέει ρητά ότι θα χρειαστεί να πληρώσει το επιπλέον σύγγραμμα.

Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να αντιπαλεύει το ζήτημα του νόμου στο σύνολό του και να είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει την κάθε μία πτυχή που μπορεί να έρχεται προς υλοποίηση στην κατεύθυνση για την ανατροπή του νέου νόμου πλαίσιο. Όπως έπραξε και στο ζήτημα της καθολικής ψηφοφορίας έτσι πρέπει και τώρα να βάλει τα αναχώματα στην λίστα πολλαπλών συγγραμμάτων μέτρο που με πιο απτούς και υλικούς όρους πιέζει όλους τους φοιτητές.

Βέβαια η υλοποίηση του νόμου μέσα στο πανεπιστήμια πέρα από εχθρούς βρίσκει και συμμάχους. Αυτή την φορά δεν περιορίζονται στις καθεστωτικές παρατάξεις (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ) αλλά και στο ίδιο το καθηγητικό μπλοκ, το οποίο μάλλιστα έχει έρθει πολλές φορές σε σύγκρουση με τους φοιτητές. Χαρακτηριστικό και άκρως κατακριταίο είναι και το κείμενο που συντάχτηκε και υπογράφτηκε από μια σειρά καθηγητών (πολλοί από τους οποίους ανοίκουν στο χώρο της ευρύτερης αριστεράς) οι οποίοι σε μη ομαλή διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών με το νέο νόμο απειλούσαν τους φοιτητές ότι θα προχωρούσαν σε αποχή από το διδακτικό τους έργο (το περίφημο λοκαουτ) και μάλλιστα την περίοδο της εξεταστικής. Δεν είναι τυχαίο ότι την ώρα που οι δάσκαλοι πιέζαν για απεργίες στα σχολεία για αιτήματα δικά τους αλλά και σε μια κατεύθυνση πανεκπαιδευτικόυ μετώπου, οι παρατάξεις της επίσημης αριστεράς μποϊκοτάρουν τις απεργίες σε συμμαχία με τη ΔΑΚΕ και την ΠΑΣΚΕ. Χαρακτηριστική είναι και η στάση των παρατάξεων της επίσημης αριστεράς στην ΠΟΣΔΕΠ όπου σε σύμπραξη με το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο πιέσανε για την υλοποίηση μονοήμερης απεργίας, αλλά και για να παρθεί απόφαση ότι η ΠΟΣΔΕΠ δεν θα ξανασυμμετέχει σε κινητοποίηση με τους φοιτητικούς συλλόγους (!). Απέναντι σε αυτούς που εκβιάζουν με τέτοιο τρόπο το φοιτητικό-πανεκπαιδευτικό κίνημα και προσπαθούν να διαρρήξουν το πανεκπαιδευτικό μέτωπο οφείλουμε να απαντούμε:

ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ - ΚΑΜΜΙΑ ΥΠΑΚΟΗ...

...Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ

Τέλος σε επίπεδο σχολής εντοπίζουμε ακόμα, μια σειρά από καταστάσεις που έχουν αρχίσει να αγγίζουν οριακά σημεία. Ένα από αυτά είναι το ζήτημα της ολοένα και περισσότερο εντεινόμενης καταπάτησης των όρων φοίτησής μας μέσα στη σχολή. Αυτό είναι μια διαδικασία που έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό και νέες όψεις της εμφανίζονται συνεχώς. Δεν μπορούμε πλέον να ανεχόμαστε μια σειρά παράλογων μέτρων τα οποία τελικά διαστρεβλώνουν ακόμα και το χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Μια σειρά παράλογων μέτρων που δεν μπορούν με κανένα τρόπο να δικαιολογηθούν, όπως είναι οι περιορισμοί στις δήλωσεις μαθημάτων, η μη δυνατότητα δήλωσης επικαλυπτόμενων μαθημάτων, οι περιορισμοί στη λήψη μαθήματος – θέμα. Όλα αυτά αποτελούν άμεση και έμμεση μετατροπή των ακαδημαϊκών διαλέξεων σε όπως ο καθένας αντιλαμβάνεται το μάθημα και δεν στοχεύουν σε τίποτα άλλο παρά στην σκληρυνση των όρων φοίτησης και στην ατομική διαπραγμάτευση με τους καθηγητές. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το ποσοστό αποτυχίας στη Γραμμική Άλγεβρα (συνήθως κοντά στο 90%), ενώ ΄΄μόδα΄΄ έχει γίνει και η συλλογή υπογραφών σε μορφή απουσιών στα μαθήματα.

ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ

Αλλά αυτά τα ζητήματα δεν μένουν εκεί. Έρχονται με τη σειρά τους να ενσωματωθούν σε μια σειρά από καταστάσεις και τοποθετήσεις από τη μεριά των καθηγητών με τρόπο τέτοιο που να άπτονται επί της ουσίας στην εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο (όπως π.χ. το ζήτημα των 13 διδακτικών εβδομάδων κτλ.). Είτε πρόκειται για καθηγητικό ρεβανσισμό, είτε για υλοποίηση του νόμου είναι κάτι που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνει, τόσο γιατί δημιουργεί de facto καταστάσεις για το νέο νόμο όσο και γιατί δυσχεραίνει κατά πολύ τους όρους φοίτησης. Γι αυτό λοιπόν και θα πρέπει να προχωρήσούμε σε πιο οξυμένες μορφές αντιπαράθεσης με το καθηγητικό μπλόκ αν συνεχίσει να μη σέβεται τις αποφάσεις του φοιτητικού συλλόγου και τα αιτήματά μας (κατάληψη στο γραφείο του προέδρου και στη γραμματεία).

Παράλληλα σε σχέση με την κουβέντα που ανοίγει σε επίπεδο σχολής για την αλλαγή – τροποποίηση του προγράμματος σπουδών του προπτυχιακού κύκλου σπουδών απαιτούμε τη
• μη αύξηση του συνολικού αριθμού μαθημάτων, καθώς ήδη είναι ιδιαίτερα υψηλός (2ος σε όλο το πολυτεχνείο)
• την άρση του περιορισμού δήλωσης μαθημάτων
• την κατάργηση του μαθήματος θέμα
• την εισαγωγή μαθήματος – μαθημάτων που να οδηγούν σε άμεση κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων στην εκπόνηση περιβαντολογικών μελετών
• την κατάργηση ή αντικατάσταση των ελεύθερων μαθημάτων καθώς οδηγούν σε μια κατεύθυνση πολυδιάσπασης του πτυχίου
Ο φοιτητικός μας σύλλογος έχει επανειλλημένα τοποθετηθεί ενάντια στο νέο Νόμο Πλαίσιο στα ΚΕΣ και στην εκπαιδευτικη αναδιάρθρωση στο συνολό της. Στόχος μας αυτή τη στιγμή είναι η ανατροπή του ψηφισμένου νόμου συνολικά και αυτό περνάει μέσω της συγκρότησης ενός νέου πανελλαδικού γύρου κινητοποιήσεων, εξίσου μαζικού και δυναμικού όπως τα τελευταία 3 χρόνια, μέσω της επανασυγκρότησης του πανεκπαιδευτικού μετώπου, μέσω του μπλοκαρίσματος της κάθε προσπάθειας εφαρμογής οποιασδήποτε πτυχής του.
ΜΕ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ- ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ- ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• ΚΑΜΙΑ ΙΔΡΥΣΗ - ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΗ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16 ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΣ-ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
• ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ. ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ .
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΠΤΥΧΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ– ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ.
• ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΤΥΧΙΑ ΜΕ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ – ΟΧΙ ΣΕ ΕΙΔΙΚΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΤΜΙΣΕΙΣ ΠΤΥΧΙΩΝ & ΣΧΟΛΩΝ.
• ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ. ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ - ΣΤΕΓΑΣΗ - ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ - ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
• ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ.
• ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΤΥΧΙΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΓΙΑ ΙΔΒΜ, ΔΟΑΤΑΠ. ΝΑ ΜΗ ΣΤΕΛΕΧΩΘΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΜΠ.
• ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΤΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΟ.
• ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ. ΝΑ ΜΗ ΣΤΗΘΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΜΟΔΙΠ.
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΣΤΑ 18 ΚΑΙ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10.
• ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΛΗΨΗ ΑΔΕΙΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΤΕΕ. ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΟ ΤΣΜΕΔΕ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ, ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΙΜΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ.
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ.
• ΟΙ ΠΡΟΟΔΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΕΣ Ή/ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ
• ΚΑΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΥΣΙΩΝ.
• ΟΧΙ ΣΤΑ ΤΕΣΤ.
• ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΣΕΚΡΕΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΧΟΛΗ.
• ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ.
• ΝΑ ΑΡΘΕΙ Ο ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ.
• ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΜΑ.
• ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ/ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ.
• ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΕΣΤΙΕΣ. ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΒΟΛΗ ΕΝΟΙΚΙΟΥ.
• ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΔΙΑΧΩΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ.
• ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΑΔΕΙΑ ΔΩΜΑΤΙΑ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ.
• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.
• ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΙΣΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
• ΚΑΤΩ ΟΙ ΚΑΜΕΡΕΣ – ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΩΝ – ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.
• ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ.
• ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟΥΣ.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

1. ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 2/12 ΕΩΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 4/12.
2. ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 4/12 ΜΕ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 12.00 ΚΑΙ ΚΟΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΑΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ.
3. ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΜΗΜΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΟΥ, ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ ΑΛΓΕΒΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΥΣΙΩΝ ΣΕ ΜΑΘΗΜΑΤΑ. ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΥΛΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.
4. ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ.

ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χώρος ΤΟπογράφων

ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ...ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

2008-12-02T15:46:00.000-08:00

Το βράδυ της Παρασκευής 28/11 έγινε εμπρηστική επίθεση στο στέκι του φοιτητικού συλλόγου ηλεκτρολόγων στο ΕΜΠ με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή του στεκιού και του υλικού που είχε μέσα. Η επίθεση ήταν σχεδιασμένη με στόχο την ολοκληρωτική καταστροφή του στεκιού καθώς το ανακριτικό της πυροσβεστικής δήλωσε ότι μπήκαν τέσσερις εστίες φωτιάς ώστε η «δουλειά» να μην πάρει πολλή ώρα ώστε να κινδυνεύσει και το υπόλοιπο κτήριο. Το γεγονός επίσης ότι η επίθεση αυτή έγινε την ώρα που διεξαγόταν το πάρτυ των ΕΑΑΚ Πολυτεχνείου στο κυλικείο του συλλόγου Τοπογράφων, άρα και το πολυτεχνείο δεν ήταν άδειο, αναδυκνύει το σχεδιασμένο τις επίθεσης.

Είναι όμως μια επίθεση που έρχεται από τυχαίους μηχανισμούς σε μια τυχαία στιγμή; Δηλαδή είναι ασύνδετο το γεγονός της επίθεσης στο στέκι του φοιτητικού συλλόγου ηλεκτρολόγων με το τι συμβαίνει σε πολιτικό επίπεδο στο εσωτερικό των συλλόγων;
Είναι προφανές πως όχι, πως σε μια προσπάθεια του φοιτητικού κινήματος να ανασυγκροτηθεί να καταφέρει να περάσει σε ένα νέο γύρο αντιπαράθεσης με το κράτος και το υπουργείο ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση από τη μεριά τους κράτος και παρακράτος θέλουν να δώσουν ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. Έτσι βλέπουμε την κυβέρνηση όταν δεν μπορεί να πείσει κανένα στο εσωτερικό το πανεπιστημίου με την επιχειρηματολογία της υπέρ της αναδιάρθρωσης να απαντά στις κινητοποιήσεις με επιβολή της αναδιάρθρωσης είτε αυτό αφορά την αστυνομοκρατία στις φοιτητικές διαδηλώσεις (π.χ. πορεία Πολυτεχνείου, πορεία 8 Μάρτη-61 συλλήψεις την ημέρα ψήφισης του νόμου), είτε σημαίνει την επιστράτευση της κυβερνητικής κομματικής νεολαίας(ΟΝΝΕΔ) για την τρομοκράτηση αγωνιστών και τη διάλυση συνελεύσεων πολύ συχνά το τελευταίο διάστημα.

Αυτή όμως η προσπάθεια από τη μεριά του κράτους δεν σταματάει μόνο εκεί. Σε μια σειρά αντιπαραθέσεων με το φοιτητικό κίνημα, και ευρύτερα με το λαϊκό κίνημα, επιστρατεύει μηχανισμούς οι οποίοι να μπορούν να υλοποιήσουν την πολιτική του στρατηγική με τρόπους και όρους που εκείνο δεν μπορεί (έξω από το θεσμικό και νομικό πλαίσιο δηλαδή). Έτσι έχουμε γίνει μάρτυρες μιας σειράς επιθέσεων με στόχο να επιβάλλουν την τοποθέτηση του κράτους πάνω στα κινήματα και να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και τους πρωτοπόρους αγωνιστές. Έτσι είχαμε την παρακρατική επίθεση από μπράβους και ΟΝΝΕΔ στο ΠΑΠΕΙ όταν οι φοιτητικοί σύλλογοι προσπαθούσαν να σπάσουν τον νέο νόμο πλαίσιο στην πράξη, την επίθεση από ΟΝΝΕΔίτες στην κατάληψη της νομικής όταν το φοιτητικό κίνημα είχε αρχίσει να συγκροτείται κτλ. Και μάλλιστα επειδή αυτό δεν είναι μια νέα πρακτική αλλά είναι ένας διαχρονικός τρόπος τρομοκράτησης και καταστολής του φοιτητικού κινήματος και των κοινωνικών αγών ευρύτερα μπορούμε όλοι να φέρουμε στην μνήμη μας το 2003 και την επίθεση της ΟΝΝΕΔ σε συναδέλισα από τους μεταλειολόγους, την δολοφονική επίθεση στον Κουσουρή, τον θάνατο του Ν.Τεμπονέρα...

Έτσι λοιπόν μόνο αποκόβοντας το περιστατικό του εμπρησμού από πολιτικό και χρονικό περιβάλλον στο οποίο γίνεται, μόνο τότε μπορεί αυτό να φαντάζει τυχαίο. Για εμάς είναι μια ξεκάθαρη στοχοποίηση των κοματιών που πρωτοπορούν στους αγώνες του φοιτητικού κινήματος και προσπάθεια τρομοκράτησης εκείνων που προσπαθούν για την ανασυγκρότηση των φοιτητικών κινητοποιήσεων. Είναι μια προσπάθεια να εξαφανίσουν τους μαζικούς συλλογικούς μας αγώνες, τις λογικές αμφισβήτησης και έμπρακτης αντιπαράθεσης με την εκαπιδευτική αναδιάρθρωση και να σπείρουν την ητοπάθεια.

Από την πλευρά μας αρνούμαστε να ενσωματώσουμε την καταστολή και να υποταχθούμε στα μηνύματα τρομοκρατίας που στέλνουν. Στην ιστορία του φοιτητικού κινήματος απέναντι στην παρακρατική βία οι φοιτητές υπερασπίζανε με κάθε μέσο τη δυνατότητά τους να τοποθετούνται στην πραγματικότητα με όρους που δεν χωράει στα στενά όριά τους. Την έκβαση της αναμέτρησης ανάμεσα στους (παρα)κρατικούς μηχανισμούς καταστολής και στο φοιτητικό κίνημα, πάντα την κρίνει το τελευταίο δίνοντας το δικό του μήνυμα: δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν. Θα τοποθετούμε στο περιθώριο οποιαδήποτε φωνή τροφοδοτεί τους μηχανισμούς αυτούς και θα συγκρουόμαστε με αυτούς με κάθε τρόπο στα αμφιθέατρα, στις σχολές, στους δρόμους...

...Θα συνεχίσουμε για άλλη μια φορά στο δρόμο του αγώνα για να μην περάσει η αναγνώριση των ΚΕΣ, για την ανατροπή του νέου νόμου πλαίσιο και του εσωτερικού κανονισμού.

ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χωρος ΤΟπογράφων